In het eerste jaar van mijn burn-out, heb ik gereintegreerd bij mijn werkgever op een dagbestedingsafdeling voor oudere mensen uit de wijk. Dit was echt een goede mogelijkheid om een beetje aan het werk te blijven en ik heb het ook met heel veel plezier gedaan.
Meestal deden we wat spelletjes met de mensen of we gingen kaarten. Af en toe werd er wat bijzonders georganiseerd, zoals een dagje Rotterdam, waar we een rondvaart gingen maken.
Ik heb veel mensen blij kunnen maken met een mooie foto, ik kon gewoon mijn hobby uitoefenen dus. Verder kreeg ik ook veel ruimte voor eigen initiatief. Ik ging ook wel eens apart met Lenie naar de kinderboerderij in de buurt, daar kon ze zo van genieten. Verder heb ik ook een keer een quiz georganiseerd, wat de mensen heel leuk gevonden hebben.
Het is een heerlijke tijd geweest, ondanks alle andere problemen met de organisatie die voor mij de ziektewet regelde. Ze zijn 3x bij Radar geweest vanwege hun wanpraktijken om mensen zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen, beter of niet. Het jaar daarna moesten zij iets regelen, maar is niks van de grond gekomen. Ze wilden dat ik weer betaald werk ging doen, maar ik had regelmatig inzakkers, waardoor ik me ziek moest melden, daar zit geen enkele werkgever op te wachten. Dus dit was het einde van mijn loopbaan. Ben inmiddels met pensioen maar helaas nog niet hersteld, maar dat komt nog. Dit kun je niet bespoedigen, wel eraan toegeven, en dat valt niet mee voor een bezige bij als ik. Voor een uitgebreid verslag van deze burn-out, die bij Geloof/persoonlijk!